ديگه خسته شدم
 از خدا برام بخواين به زندگيم پايان بده
خواهش مي كنم ازتون
خواهش مي كنم.

مهموني
يه روز مهمون داشتيم و اون با چند تا مرغ به منزل ما وارد شد. من خيال كردم كه اون مرغهارو براي ما آورده ، واسه همين وقتي مامانم ازم خواست از مرغهايي كه خودمون تو يخچال داشتيم بهش بدم. به جاش اون مرغهارو دادم. مامانم مشغول پختن اونا شد و خالمينارو هم واسه شام دعوت كرد.وقتي شام رو خورديمو آخر وقت شد، مهمون ما گفت كه لطفا امانتي ها رو بدين كه كم كم رفع زحمت كنم. غافل از اينكه مامان عزيز بنده با اون مرغ هاي بي گناه شام جانانه اي آماده كرده بود و ديگه امانتي اي در كار نبود.

گوش شنوا !
تو اتوبوس با مامانم نشسته بوديم و مي خواستيم بريم خونه ي خالمينا. كم كم به منزل خاله نزديك مي شديم كه راننده گفت " صالح آباد " !
من فكر كردم ميگه " صلوات " و از اونجا كه اينجور موقع ها من منتظر يه سوژه ام تا به جاي مامانم بپرم وسط و اداي آدم بزرگارو در بيارم در نتيجه با صداي بلند صلوات فرستادم! همه ي مسافران از خنده روده بر شدند و مامانم با خنده و تعجب منو نگاه ميكرد.

امروز "  فرهاد " اومده بود تو وبلاگم و برام نظر گذاشته بود.
واي نميدونيد چقدر خوشحالم
دوستت دارم فرهاد قشنگم

 بول تلفنمون زياد اومده و همه از چشم من مي بينند. خدارو شكر قبض تلفن رو كسي نديده و مستقيم رسيده به دست خودم.مجبورم خودم به تنهايي اين همه هزينه رو برداخت كنم. اگه قبض رو ببينن مي دونم از اين به بعد اينترنت رفتن من مثل بنزين سهميه بندي ميشه و هر روز بيش از يك ساعت نميتونم بيام تو اينترنت.
فكر كنم كه بايد اعلاميه بزنم:
" هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستم "
اين يه شوخي بود ولي خدايي خيلي حالم گرفته شده و بايستي همه ي بولاي نازنيني كه جمع كرده بودم رو بابت هزينه ي تلفن ببردازم.
شرمنده بعد از اين ديگه نمي تونم تند تند آب كنم و لي قول ميدم هر كي اومد و نظر داد سريع بيام منم بهش نظر بدم.
جون هر كي دوست دارين تنهام نذارين و بياين برام نظر بذارين . حداقل يه احوال برسي خشك بكنين.
بي بولي از يه طرف عذابم ميده نيام ببينم قسمت نظرات خاليه ها!
دوستتون دارم.خيلي خوب بهتره برم گريه هامو بكنم كه تا شب حالم كمي بهتر شه كسي نفهمه.
باي باي گلاي من. تنهام نذاريدا!

" گريه كن بر حال من اي آسمان "

من يه وبلاگ با اسم
smsdivane258
باز كردم كه فقط مخصوص اس ام اسه
ميدونم اگه بريد و مسيجامو بخونيد حتما خوشتون مياد
من منتظرتونم گلاي من
نظر يادتون نره ها!

همين الان كه يكي از دوستام به اسم " سميرا " كه بغل دست من روي صندلي نشسته بود و در حالي كه صندلي رو به عقب و جلو هل مي داد و مرثيه سر داده بود كه
" همه با يارند و بي يار ماييم "
و اين بيت رو با چنان صداي ناهنجاري و آهنگ مزخرفي مي خوند. از بس سر جاش صندلي رو تكان داد و اين بيت رو تكرار كرد كه يكهو نتونست خودش رو كنترل كنه و با همون صندلي اي كه روش لم داده بود عقب عقب رفت و افتاد روي زمين.
كلي بهش خنديديم. خودش هم در حالي كه سرش درد گرفته بود داشت مي خنديد. الانم داره نوشته ي منو مي بينه و هنوز نيشش بازه.
ميگم خدارو شكر افتاد ها! وگرنه شب از سر درد نمي تونستم بخوابم.

چند روزه كه با فرهاد قهرم
دلم براي پسر عموي نازم يك ذره شده ولي نميتونم باهاش لج نكنم و جواب سربالا بش ندم.

انگار يكي ميگه هي اذيتش كن. فرهاد جان اگه يه روز اين متن رو خوندي بدون كه من هيچوقت قصد

اين گل تقديم به " ف ر ه ا د "

من كه اسم اينا رو نميذارم " عاشق " عشقي كه به خاطر قيافه ، اونم در عرض دو روز به وجود بياد
همون بهتر كه نباشه
" جك " " رز " رو به خاطر قيافه اش دوست داشت . در حالي كه از قيافه ي زيبا نميشه پي به سيرت زيبا برد.
مرداييكه زناشونو به خطر قيافشون دوس دارن يا برعكس، بعد از اينكه تغييري در ظاهر اونا پيش بياد ولش ميكنن و ميرن
به نظر شما اين كار درستيه كه كسي رو فقط به خاطر قيافه ش بخوايم؟

"قسمتي از نامه ي M.m"

فرصت كم است
فرصت هميشه كم است ! حتي براي اينكه خودت باشي و خودت بماني و خودت اقدام كني ... ديگر چه برسد به تغييرات مدام؟
فرصت هميشه كم است... هميشه كم بوده... وقتي تصميم مي گيري از راهي كه رفته اي باز گردي مطمئن باش كه فرصت حالايت را داري فداي گذشته مي كني...
گاهي بازگشتن ها قيمتي دارد كه مي ارزد حتي تمام باقيمانه ي فرصت هايت را فداي بازگشت و چرخش و تغييري كني كه بر حسب آن آرامشي را كه تمام انسان ها با وعده اش زندگي مي كنند. مگر آنها كه از فرصت ها خوب استفاده مي كنند.
تصاحب كني!
به هر حال فرصت آنقدر كم است كه به ازاي هر اشتباه اگر بخواهي باز گردي مجبوري از چند فرصت درست چشم بپوشي!

امشب باز شب قدره و دستا به آسمون...
نميدونم خودم از اين شب قشنگ به خوبي استفاده كردم يا نه. ولي به خدا خيلي دعا كردم
باور كنيد همه ي كسايي رو هم كه دوستان نزديك اين وبلاگن مثل:
امير، سعيد، مهران ، رضا،عباس ، سامان ، مهراز تنها، نيلوفر ،زيباي خفته كه اسم واقعي اش رو نميدونم ، كيمياگر و داش لوطي ،... رو هم دعا كردم.
هدفم هم از نوشتن اين مطلب اين بود كه واقعا فرصت كمه!
چرا نيايم ازين لحظات به خوبي استفاده نكنيم؟
چرا نخوايم تغيير كنيم؟
تا كي بايد اينطوري بمونيم يا بدتر بشيم؟
ما آدما چقدر بديم.
"خدايا ! تا پاكمون نكردي خاكمون نكن"

Time Is
...